1. مصرف فيبر کافي در کنترل بيماري ديابت نقش اساسي دارد. رژيم غذايي سرشار از فيبر محلول مي تواند سبب کاهش جذب قند و درنتيجه کنترل ميزان قند خون شود. بسياري از ميوه ها حاوي مقادير زيادي فيبر هستند. با اين حال، آبميوه ها معمولاً فاقد فيبر مي باشند. از سوي ديگر اکثر ميوه ها غني از مواد مغذي بوده و مقادير کمي چربي و سديم دارند. موز حاوي پتاسيم و تريپتوفان (يک اسيد آمينه مهم) است. مرکبات مانند پرتقال و گريپ فروت سرشار از ويتامين هاي A و C هستند. اين ويتامين ها داراي خاصيت آنتي اکسيداني مي باشند.
    رژيم غذايي حاوي مقادير کافي ميوه و سبزيجات مي تواند خطر چاقي، حمله قلبي و سکته مغزي را کاهش دهد. چاقي با ديابت نوع 2 مرتبط است.
    بيماران مبتلا به ديابت بايد از يک رژيم غذايي متعادل که حاوي مقادير کافي انرژي است و به حفظ وزن طبيعي کمک مي کند، پيروي نمايند. اين بيماران مي توانند در رژيم غذايي خود از ميوه استفاده نمايند. برخي ميوه ها مانند انبه حاوي قند زيادي هستند. اما در صورتيکه بيش از حد مصرف نشوند مي توانند به عنوان بخشي از رژيم غذايي سالم مورد استفاده قرار گيرند.
    چه ميزان ميوه بايد مصرف کرد؟
    اکثر دستورالعمل ها توصيه مي کنند که کودکان و بزرگسالان روزانه 5 واحد ميوه و سبزي مصرف نمايند. دستورالعمل هاي ايالات متحده توصيه مي کنند که افراد در هر وعده غذايي نيمي از بشقاب خود را با ميوه و سبزي پر کنند. نيمه باقيمانده بشقاب حاوي غلات و پروتئين خواهد بود.
    يک واحد ميوه عبارت است از: يک عدد ميوه با اندازه متوسط (به اندازه توپ بيس بال) يا نصف ليوان ميوه هاي کوچکتر مانند توت ها يا نصف ليوان آبميوه يا 2 قاشق غذاخوري ميوه هاي خشک مانند کشمش. يک ليوان معادل 240 سي سي است.
    توصيه مي شود که ميوه ها و سبزيجات به صورت متنوع در طول روز مصرف شوند تا تمام مواد مغذي مورد نياز بدن تامين شود.
    بايدها و نبايدهاي مصرف ميوه در مبتلايان به ديابت
    در مبتلايان به ديابت مصرف ميوه تازه يا يخ زده نسبت به ميوه هاي فرآوري شده مانند آبميوه، ميوه خشک و کمپوت ارجح است. افراد مبتلا به ديابت بايد اين نوع ميوه ها را به ندرت مصرف نمايند. زيرا ميوه هاي فرآوري شده به سرعت در بدن جذب شده و قند خون را افزايش مي دهند. از طرفي طي فرآيند آماده سازي مقداري از ويتامين ها و فيبر موجود در آن ها از دست مي رود.
    نمايه گلايسمي (GI) چيست؟
    نمايه گلايسمي يا GI مواد غذايي را از 1 تا 100 رتبه بندي مي کند. GI سرعت افزايش ميزان قند خون را بعد از مصرف هر ماده غذايي نشان مي دهد.
    غذاها با GI بالا سريع تر از غذاها با GI پايين يا متوسط جذب مي شوند. غذاها با GI پايين براي کنترل قند خون بهتر هستند.
    اکثر ميوه ها به علت داشتن فيبر داراي GI پايين هستند. سبزيجات نشاسته اي مانند سيب زميني با سرعت بيشتري هضم شده و داراي GI بالا هستند.
    GI ميوه هاي مختلف بر اساس گزارش وزارت کشاورزي آمريکا عبارتند از:
    ميوه ها با GI پايين (55> GI)
    •    سيب
    •    آووکادو
    •    موز
    •    توت
    •    گيلاس
    •    گريپ فروت
    •    انگور
    •    کيوي
    •    شليل
    •    پرتقال
    •    هلو
    •    گلابي
    •    آلو
    •    توت فرنگي
    ميوه ها با GI متوسط (69- 56=  GI)
    •    انجير
    •    پاپايا
    •    آناناس
    ميوه ها با GI بالا (70 ? GI)
    خرما
    هندوانه
    طبق گزارش انجمن ديابت آمريکا (ADA) بيماران مبتلا به ديابت هر نوع ميوه اي را مي توانند مصرف نمايند اما از ميوه هاي با GI بالا بايد به ميزان کمتري استفاده کنند.