1. براي تجويز ازن روش هاي متفاوتي وجود دارد؛ مانند استنشاق مخلوطي از ازن،  اکسيژن،  يا مخلوطي از ازن و هوا، تزريق ازن از طريق رکتوم يا واژن، درمان با آب ازن دار (به صورت آشاميدن آب، پانسمان زخم ها يا جراحات و غيره)، انتقال خون ازن دار، به کار گيري روغن ازن دار، و مانند اين ها،  روش تجويز به نوع و محل بيماري بستگي دارد اما ما براي درمان انواع متفاوت درد از تزريق فقط گاز ازن با غلظت هاي متفاوت استفاده مي کنيم .  
    مولکول ازن پايدار نيست،  و نيم عمر آن فقط 2 دقيقه است.
    بنابراين پس از 20 دقيقه فقط نيمي از ازن اوليه باقي مي ماند و بقيه تبديل به اکسيژن مي شوند . افزايش دما نيم عمر ازن  را  کاهش  مي دهد. براي تزريق  ازن  هميشه ازن تازه در محل تهيه شده و بلافاصله تجويز مي شود، براي تزريق ازن فقط از سرنگ هاي مقاوم در برابر ازن بايد استفاده شود. مورد عدم تجويز درمان با ازن بسيار محدود است، و عبارت اند از : خونريزي فعال در هر محل از بدن، بارداري ، وپرکاري فعال تيروئيد . ساز وکارهاي اثر ازن متعدد اند. بخش بزرگي از عمل ازن ناشي از اتم فعال اکسيژن آزاد شده در نتيجه ي شکسته شدن مولکول ازن است.ازن علاوه بر عمل ميکروب کش، قارچ کش، ويروس کش که دارد سوخت و ساز سلولي را هم فعال مي کند، دستگاه ايمني را تعديل مي نمايد ، و آنتي اکسيدان ها  و  برداشت  و  پاک سازي راديکال هاي بدن را افزايش داده و فعال مي کند .
     براي درمان درد ساز و کارهاي  متفاوت  ديگري هم  دخالت دارند ، ازن جريان خون را تقويت مي کند، کلامپينگ و گويچه هاي سرخ خون را کاهش مي دهد يا حذف مي کند.انعطاف پذيري آن به موازات توان حمل اکسيژن محفوظ مي ماند ( به علت تحريک 3 و 2 دي فسفو گليسرات).اکسيژن رساندن به بافت ها افزايش مي يابد زيرا با تجويز اوزون افزايش جزيي در فشار خون حاصل و ويسکوزيتي خون کاهش مي يابد . همچنين اوزون  پلاک هاي  سرخرگي را اکسيده و امکان برداشته شدن تکه هاي توليد شده از پلاک و جلوگيري ازبسته شدن عروق  را  فراهم مي نمايد . همه ي اين اعمال  اوزون منجر به افزايش اکسيژن آزاد شده در بافت هاي بيمار مي شوند. با تجويز ازن تشکيل واسطه هاي آماسي مانند پروستاگلاندين هاي مختلف هم کاهش مي يابد و با اين ترتيب ازن عمل ضد آماسي /هم دارد .
    در مورد پرولاپس ديسک بين مهره اي  (يا ديسک لغزنده)  ساز و کارهاي ديگري عمل مي کنند . ديسک بين مهره اي از نکلئوس پولپوزوس پر شده که ماده اي ژله مانند است و آب را در خود نگاه مي دارد  ( 90 درصد از ماده ي ديسک آب است) وقتي اوزون در ديسک تزريق شود  پل هاي پروتئوگليکان  در ماده ي ژله  مانند ديسک در هم شکسته مي شوند و ديگر نمي توانند آب را در خود نگهداري کنند در نتيجه ديسک چروکيده و مومي مي شود و اين کاري معادل ديسککتومي با جراحي است، و از اين رو اين عمل را ديسککتومي با اوزون،يا اوزونوکلئوليزيس مي نامند.در مجلات جراحي اعصاب منتشر شده عنوان گرديده که تا 85 درصد عمل هاي  جراحي ديسک با اين مداخله ي  غير جراحي  اجتناب  پذيراند. ميزان موفقيت اين عمل 88  درصد و قابل مقايسه يا ديسککتومي  جراحي   ( 90-50  درصد) است.  
    عوارض آن به نحو قابل توجهي کم ، و بسيار کمتر از عوارض عمل جراحي است . در عرصه هاي  گوناگون پزشکي به ويژه در درمان درد  اوزون  بتدريج معروف مي شود تغييرات جديد تردر تکنيک ها و موارد تجويز اوزون در  نشريات علمي به صورت روزافزون  درباره ي  پزشکي  و جانوري  انجام مي شود .که نشان مي دهد اوزن براي جامعه پزشکي بيشتر  پذيرفته شده و به تدريج معروف ترهم مي شود.