اوزون تراپی و درمان زخم پای دیابتی در درمان بسیار موثر است همانطور که می دانیم اوزون نوعی گاز است که به صورت بی رنگ وجود دارد.
در واقع ترکیبات شیمیایی این گاز با استفاده از سه اتم اکسیژن می تواند
به بهبود سوخت و ساز بدن کمک کند و از این طریق سیستم ایمنی افراد را بالا می برد
خواص ضدعفونی کننده و ضد باکتری ازن در درمان زخم های ناخوشایند یا ایسکمیک استفاده می شود.
تا بتواند خود به خود به ترمیم زخم های بدن بپردازد.
اوزون تراپی زخم چگونه برای ترمیم و بهبود زخم مورد استفاده واقع می شود؟
با توجه به مطالبی که در مورد گاز اوزون گفته شد می توان گفت که این گاز بی رنگ با ترکیبات اکسیژن خود
می تواند با استفاده از تزریق در بدن افراد به بهبود زخم در آنها بیانجامد.
همچنین از اوزون تراپی زخم می توان برای رفع مشکلات بهداشتی در بدن نیز استفاده کرد
و استفاده از این روش محدود به درمان زخم ها نیست.
با توجه به تحقیقات گسترده ای که در طول سالیان زیاد روی اوزون انجام شده است
می توان گفت که اثرات درمانی اوزون تراپی زخم می تواند بسیار وسیع باشد.
همانطور که می دانیم لایه اوزون در برابر خورشید می تواند از زمین محافظت کند و
از تابش نورهای مضر به سطح پوست شما و موجودات زنده جلوگیری کند.
در واقع بدون این لایه امکان زندگی روی زمین برای ما وجود ندارد.
بر همین اساس دانشمندان به تحقیقات گسترده تری در زمینه گاز اوزون دست زدند
و توانستند خاصیت درمانی این گاز را برای زخم ها کشف کنند.
امروزه در پزشکی از اوزون تراپی برای ضد عفونی کردن زخم ها و نواحی اطراف آنها ،
بالا بردن کارایی سیستم ایمنی بدن و استفاده از اکسیژن بیشتر
در اندام ها برای ترمیم زخم می توان استفاده های فراوانی کرد.
همانطور که می دانیم استفاده از گاز اوزون می تواند خطرناک باشد
و اگر این کار توسط پزشکی با مهارت انجام نشود نمی تواند تاثیرات مثبتی را برای افراد در بر داشته باشد.
به همین دلیل در ابتدا باید پزشکی را بیابید که بتواند با این گاز به درستی به درمان زخم ها بپردازد.
همانطور که می دانید استفاده از روش درمانی اوزون تراپی می تواند کمی غیر معمول باشد
و کمتر کسی این روش را برای درمان زخم ها پیشنهاد می دهد.
زیرا کار کردن با گاز می تواند در صورت نداشتن تجربه منجر به ایجاد شرایطی نامطلوب مانند استنشاق سمی شود که این امر در برخی از مواقع و در صورت رعایت نکردن نکات ایمنی می تواند خطرناک باشد.
موارد استفاده از اوزون تراپی
با توجه به تاریخچه طولانی که استفاده از اوزون تراپی دارد می توان گفت که برای اولین بار در ۱۵۰ سال پیش اوزون تراپی مورد استفاده قرار گرفته است.
از آنجایی که در درمان بسیاری از مشکلات و اختلالات می توان از اوزون تراپی استفاده کرد،
این امر سبب شده است که این روش به عنوان ضد عفونی کننده ای قوی برای درمان زخم ها
بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
در زمان های قدیم و در جنگ جهانی اول به دفعات از اوزون تراپی برای از بین بردن التهابات و درمان زخم ها استفاده شده است.
این روش در واقع علاوه بر خاصیت ضد عفونی کننده ای که دارد ، به قطع شدن جریان خون نیز می تواند کمک کند.
علاوه بر آن می توان گفت که قبل از تولید دارو برای بیماران مبتلا به HIV نیز از اوزون تراپی استفاده های فراوانی می شده است.
با این وجود می توانید به صورت زیر از از این روش برای درمان های متفاوتی استفاده کنید.
- از بین بردن آلودگی های زخم ها
- مشکلاتی که در گردش خون افراد ایجاد می شود.
- اختلالات ماکولا
- درمان سرطان
- درمان HIV
- از بین بردن اختلالات روماتیسم و آرتروز
- در کاهش بیماری های ویروسی
- درمان سارس
- اختلالات پیری
در واقع در درمان بسیاری از بیماری ها می توان از گاز اوزون به روش های مختلفی استفاده کرد.
در برخی از موارد اوزون تراپی می تواند در کاهش بیماری های گفته شده نقش اساسی را ایفا کند. ممکن است
در برخی از موارد درمان ها نیز به صورت کامل قابل مشاهده شدن باشد.
به همین دلیل این روش توانسته به عنوان روش درمانی نوینی مخاطبان بسیاری را برای خود ایجاد کند.
اوزون تراپی زخم چگونه برای ترمیم و بهبود زخم مورد استفاده واقع می شود؟
با توجه به مطالبی که در مورد گاز اوزون گفته شد می توان گفت که این گاز بی رنگ با ترکیبات اکسیژن خود می تواند با استفاده از تزریق در بدن افراد به بهبود زخم در آنها بیانجامد.
همچنین از اوزون تراپی زخم می توان برای رفع مشکلات بهداشتی در بدن نیز استفاده کرد و استفاده از این روش محدود به درمان زخم ها نیست.
با توجه به تحقیقات گسترده ای که در طول سالیان زیاد روی اوزون انجام شده است
می توان گفت که اثرات درمانی اوزون تراپی زخم می تواند بسیار وسیع باشد.
همانطور که می دانیم لایه اوزون در برابر خورشید می تواند از زمین محافظت کند
و از تابش نورهای مضر به سطح پوست شما و موجودات زنده جلوگیری کند.
در واقع بدون این لایه امکان زندگی روی زمین برای ما وجود ندارد.
بر همین اساس دانشمندان به تحقیقات گسترده تری در زمینه گاز اوزون دست زدند
و توانستند خاصیت درمانی این گاز را برای زخم ها کشف کنند.
امروزه در پزشکی از اوزون تراپی برای ضد عفونی کردن زخم ها و نواحی اطراف آنها،
بالا بردن کارایی سیستم ایمنی بدن و استفاده از اکسیژن بیشتر در اندام ها برای ترمیم زخم می توان استفاده های فراوانی کرد.
همانطور که می دانیم استفاده از گاز اوزون می تواند خطرناک باشد و اگر این کار توسط پزشکی با مهارت انجام نشود
نمی تواند تاثیرات مثبتی را برای افراد در بر داشته باشد.
به همین دلیل در ابتدا باید پزشکی را بیابید که بتواند با این گاز به درستی به درمان زخم ها بپردازد.
همانطور که می دانید استفاده از روش درمانی اوزون تراپی می تواند کمی غیر معمول باشد
و کمتر کسی این روش را برای درمان زخم ها پیشنهاد می دهد.
زیرا کار کردن با گاز می تواند در صورت نداشتن تجربه منجر به ایجاد شرایطی نامطلوب مانند استنشاق سمی شود
که این امر در برخی از مواقع و در صورت رعایت نکردن نکات ایمنی می تواند خطرناک باشد.
موارد استفاده از اوزون تراپی
با توجه به تاریخچه طولانی که استفاده از اوزون تراپی دارد می توان گفت که برای اولین بار در ۱۵۰ سال پیش اوزون تراپی مورد استفاده قرار گرفته است.
از آنجایی که در درمان بسیاری از مشکلات و اختلالات می توان از اوزون تراپی استفاده کرد،
این امر سبب شده است که این روش به عنوان ضد عفونی کننده ای قوی برای درمان زخم ها بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
در زمان های قدیم و در جنگ جهانی اول به دفعات از اوزون تراپی برای از بین بردن التهابات و درمان زخم ها استفاده شده است. این روش در واقع علاوه بر خاصیت ضد عفونی کننده ای که دارد ،
به قطع شدن جریان خون نیز می تواند کمک کند.
علاوه بر آن می توان گفت که قبل از تولید دارو برای بیماران مبتلا به HIV نیز از اوزون تراپی
استفاده های فراوانی می شده است.
با این وجود می توانید به صورت زیر از از این روش برای درمان های متفاوتی استفاده کنید.
از بین بردن آلودگی های زخم ها
مشکلاتی که در گردش خون افراد ایجاد می شود.
اختلالات ماکولا
درمان سرطان
درمان HIV
از بین بردن اختلالات روماتیسم و آرتروز
در کاهش بیماری های ویروسی
درمان سارس
اختلالات پیری
در واقع در درمان بسیاری از بیماری ها می توان از گاز اوزون به روش های مختلفی استفاده کرد.
در برخی از موارد اوزون تراپی می تواند در کاهش بیماری های گفته شده نقش اساسی را ایفا کند.
ممکن است در برخی از موارد درمان ها نیز به صورت کامل قابل مشاهده شدن باشد.
به همین دلیل این روش توانسته به عنوان روش درمانی نوینی مخاطبان بسیاری را برای خود ایجاد کند.
از اوزون تراپی به چه صورتی برای درمان بیماری ها استفاده می شود؟
اوزون تراپی در واقع استفاده از گاز برای درمان بیماری ها است. با این وجود از این ماده به روش های مختلف می توان برای درمان بیماری ها استفاده کرد. می توانیم به صورت زیر این گاز را در صنعت پزشکی استفاده کنیم.
- روغن زیتونی که از اوزون تولید می شود می تواند به صورت موضعی بر روی بدن قرار گیرد و در بهبود زخم ها یا درد های دیگر در بدن کمک کند.
- تزریقاتی که در دندانپزشکی استفاده می شود می تواند به جلوگیری از ایجاد خونریزی بیانجامد. همچنین از ایجاد عفونت در لثه و دندان می کاهد.
- عمل های جراحی که انجام می شود در زمانی که خون به بیرون جهش پیدا می کند
- در واقع با اوزون می تواند شستشو شود و این امر دوباره به جریان خون افراد وارد می شود.
- در برخی از مواقع نیز از حمام بخار با این گاز برای درمان بیماری ها استفاده می شود.
مزایای استفاده از اوزون تراپی چیست؟
- بخار اوزون می تواند به بهبود فعالیت های مغزی کمک کند.
- این ماده می تواند باکتری ها و آلودگی ها را از بین برود و از این طریق روند بهبودی را سریع تر کند.
- با استفاده از اوزون تراپی می توانید به گردش خون خود کمک کنید
- تا با تمیز کردن رگها و شریان های خونی سیستم ایمنی بدن شما را بالاتر ببرد.
- یکی از مهمترین فوایدی که اوزون تراپی می تواند داشته باشد را می توان ترمیم زخم ها دانست.
- این امر به وسیله از بین بردن باکتری ها، قارچ ها، مخمر ها ، انگل ها و ویروس ها اتفاق می افتد.
- سیستم ایمنی بدن از طریق این روش تحریک می شود در نتیجه گلبول های سفید
- به میزان بیشتری در بدن تولید می شوند تا بتوانند باکتری های وارد شده به بدن را سریع تر نابود کنند.
- ایجاد تعادل در ترشح هورمونها و تولید آنزیم توسط آنها به راحتی توسط اوزون تراپی قابل انجام شدن است.
- اوزون با توجه به داشتن خواص ضد التهابی درمانی مناسب برای زخم ها در نظر گرفته می شود.
- خطرات ناشی از دیابت با توجه به اوزون می تواند کاهش چشمگیری پیدا کند.
دلیل زخم پای دیابتی چیست؟
دیابت یک بیماری مزمن است که وقتی پانکراس قادر به تولید انسولین کافی نیست
و یا بدن نمی تواند از انسولین تولید شده به طور مؤثر استفاده کند ایجاد می شود.
در این بیماری سطح قند خون افزایش می یابد (هیپرگلیسمی) ، تمام بافت ها ،
به ویژه رگ های خونی و اعصاب ، به صورت مزمن و مترقی آسیب می بینند.
بیماران دچار بیماری انسداد عروقی (آنژیوپاتی) ، آسیب عصبی (نوروپاتی) ، اختلال عملکرد کلیوی (نفروپاتی) و نقص بینایی (رتینوپاتی) می شوند.
این تاثیرات منفی در مدت زمان طولانی اتفاق می افتد و روند کند را دنبال می کند.
تخریب اعصاب و بیماری انسداد عروقی به عنوان عارضه دیابت؛ با هم تاثیر می گذارند
تا باعث ایجاد زخم در پا شوند.
نوروپاتی (آسیب عصبی) علت اصلی بروز زخم پای دیابتی است.
به طور کلی، آسیب ناشی از بی حسی در مراحل اولیه قابل مشاهده نیست ،
و منجر به آسیب پیشرفته در بافت می شود.
آنژیوپاتی (بیماری انسدادی عروقی) نسبت به تشکیل زخم های پا مسئولیت کم تری دارد.
از آنجا که جریان خون پای بیماران کاهش می یابد ، دسترسی به مواد اولیه ،
اکسیژن و آنتی بیوتیک ها به منطقه آسیب دیده محدود می شود. بنابراین ، امکان بهبود در ناحیه زخم دشوار می شود.
باکتری ها (عفونت) که در زخم حاصل مستقر می شوند به سرعت به سمت بافت های عمیق پیش می روند که منجر به مرگ بافت (نکروز) می شوند.
این فرآیند را گانگرن می نامند.
گانگرنی که در مدت زمان کوتاهی ایجاد می شود ، اغلب می تواند پا یا زندگی بیمار را در خطر از دست دادن قرار دهد.
درمان عفونت های مزمن پا در بیماران مبتلا به دیابت دشوار است.
با وجود همه پیشرفت های فن آوری در جلوگیری از ایجاد زخم ، تشخیص و مراقبت از زخم ، هنوز بسیاری از مشکلات قابل حل نیستند.
چگونگی تشخیص زخم پای دیابتی:
تشخیص پای دیابتی با معاینه (با ظهور زخم ها) آغاز می شود.
مهم است که طبقه بندی زخم در رابطه با زخم، سالم باشد.
علائم و نشانه های بالینی زخم پای دیابتی ممکن است با دو وضعیت متفاوت ایجاد شود.
- عفونت هایی که پا را تهدید نمی کند سطحی هستند و مرز سلولیت از دو سانتی متر تجاوز نمی کند.
- در این بیماران ، حتی اگر زخم وجود داشته باشد ، زخم به سمت بافت های زیرین پیش نمی رود و هیچگونه علائمی از درگیری مفصل و استخوان پیش بینی نمی شود.
- ۲) در عفونت های تهدید کننده پا ، مرز سلولیت از دو سانتی متر بیشتر است.
- زخم ها عمیق هستند و عفونت از طریق همسایگی به استخوان و بافت مفصل می رسد.
- تقریباً در همه موارد ، با یا بدون گانگرن ، یافته های ایسکمیک وجود دارد.
- بسته به عمق زخم ، تشکیل آبسه ها و در صورت وجود باکتری ها در خون ممکن است تب ایجاد شود.
علائم عفونت موضعی افزایش حرارت ، قرمزی ، تورم و ترشحات در اطراف زخم است.
به دلیل نوروپاتی درد و حساسیت کم و یا وجود ندارد.
در عفونت هایی که براساس دیابت ایجاد می شوند ، مکان آناتومیکی زخم سرنوشت پا را تعیین می کند.
لازم به یادآوری است که گانگرن (مرگ بافت) در پای دیابتی در نتیجه عفونت یا ایسکمی ایجاد می شود.
آزمایش های مختلف زیادی برای تشخیص عفونت قابل استفاده است.
شمارش کامل خون و آزمایشات معمول بیوشیمی سهم کمی در تشخیص دارد.
افزایش تعداد گلبول های سفید خون (لکوسیتوز) فقط در نیمی از موارد مشاهده می شود ،
حتی در عفونت های شدید که پا را تهدید می کند. میزان رسوب گلبول های قرمز به طور کلی بالا است.
مسلم است که نمونه های سطحی برای شناسایی عامل ایجاد کننده به خصوص در زخم های مزمن کافی نیستند.
می توان کشت را در حین دبریدمان (برداشتن بافت مرده) یا مستقیم از پایه زخم برداشت.
زخم پای دیابتی و اوزون درمانی:
آنتی بیوتیک ها ، مراقبت از زخم و درمان اکسیژن هایپرباریک باعث بهبود زخم های دیابتی می شوند.
اوزون درمانی با ترکیبی از آنتی بیوتیک ها و یا به تنهایی در درمان زخم های دیابتی برتر است.
اوزون درمانی مزایایی دارد که با سایر روش های درمانی قابل دستیابی نیست.
با این روش درمانی ، خون رسانی به زخم پای دیابتی که گردش خون دچار اختلال شده به شدت پشتیبانی می شود و ظرفیت گلبول های قرمز در انتشار اکسیژن به بافت افزایش می یابد.
اوزون همچنین به کاهش آسیب های عصبی کمک می کند.
با هشدار به سلول های دفاعی بدن (لکوسیت ها – گلبول های سفید) که با میکروارگانیسم های ایجاد کننده عفونت مبارزه می کنند ،
ظرفیت مبارزه را افزایش می دهد. این اثرات ترکیبی باعث می شود
بسیاری از پای دیابتی از اوزون درمانی بهره مند شوند.
اوزون درمانی همچنین به تنظیم قند خون کمک می کند. بیمارانی که اوزون درمانی دریافت می کنند باید قبل از پایان جلسات درمانی میزان دوز داروی مصرفی را کاهش دهند.
اوزون درمانی همراه با مراقبت از زخم بسیار مهم است.
آب اوزون مورد استفاده در مراقبت از زخم یکی از قوی ترین میکروب کش هایی است که شناخته شده است.
آب اوزون، که در فواصل مناسب استفاده می شود ، میکروب های موجود در زخم را به سرعت از بین می برد.
بزرگ ترین حامی درمانی در بیماران زخم پای دیابتی درمان کیسه به طور همزمان است.
در این روش درمانی ، ناحیه زخم دیابتی در یک کیسه مخصوص طراحی شده برای کاربردهای اوزون محصور می شود. سپس مخلوط گاز اوزون / اکسیژن در این کیسه وارد می شود.
این سیستم دارای ورودی و خروجی است. مخلوط اوزون / اکسیژن با همان سرعت از انتهای دیگر مکیده می شود. این سرعت بازسازی سطح زخم و بافت های اطراف را تسریع می کند.
این روش در برخی موارد برای بستن زخم به تنهایی کافی است.
به همین دلایل ، درمان زخم های دیابتی با کاربردهای اوزون معمولاً بسیار موفق بوده و منجر به کاهش جراحی می شود.
بدون دیدگاه